حذف نقاط حادثه خیز در راه های استان؛ راهکار ها و چالش های فرارو
استان سر سبز گلستان به دلیل قرار داشتن در کریدور بین المللی شمال به خراسان، همواره شاهد تردد مسافران زیادی از سراسر کشور است که بالتبع مسئولان حفاظت و مراقبت از ایشان و خانوادههایشان در جادههای استان، وظیفه پرسنل راهنمایی و رانندگی و عزیزان زحمتکش اداره راه و ترابری است.
به گزارش زرین نامه به نقل از گلستان ما ؛ هرچند مسئولان پلیس راهنمایی و رانندگی استان در کنار سایر نیرویهای راهداری، امدادی و خدماتی، به ویژه در فصول سر سال و از آخرین ماههای سال اقدامات امنیتی و حفاظتی خود را در خصوص مرمت جادهها و حفاظت از جان مسافران و کمتر شدن حوادث رانندگی در سطح راههای استان آغاز می کنند و در صدد رفع نواقص بر می آیند، ولی وجود برخی ساختارها و زیرساختهای نامناسب در سطح جادههای استان همه ساله، باعث بروز حوادث ناگوار در سطح استان می شوند.
نقش ایمنی راهها در کاهش حوادث رانندگی
با وجود اینکه رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی و حرکت با سرعت مطمئنه در حین رانندگی، در کاهش حوادث رانندگی تاثیر به سزایی دارند، ولی گاهی اوقات به دلیل وجود برخی «نقاط حادثهخیز» در جادهها و عدم آگاهی رانندگان عبوری از این نقاط، بروز حوادث رانندگی اجتنابناپذیر است. استان گلستان نیز از این قاعده کلی مستثنی نیست و بدون شک نقاط حادثه خیز در استان ما نیز از عوامل بروز بسیاری از تصادفات جاده ای به شمار می روند.
نقاط حادثه خیز
نقاط حادثهخیز به نقاطی اطلاق میشوند که بر اثر وجود ناهماهنگی در احداث و تعریض جاده یا به علت شب زیاد، دید کم، گردنههای متعدد، ریزش سنگ یا بهمن، لغزنده بودن جاده در زمان بارش نزولات جوی و ... امکان بروز حوادث رانندگی در این نقاط بیش از سایر نقاط در یک مسیر است.
اما در استان گلستان که بیشتر جاده ها کفی و فاقد هرگونه گردنه و دره هستند و شیب جادههای سراسری آن بسیار کم است، وجود تعداد زیادی نقاط حادثهخیز یا به قول دوستان اداره راه «نقاط پر حادثه!» کمی تامل برانگیز است. در واقع ایجاد نقاط حادثه خیز استان معلول ضعف یا تعلل در اجرای برخی پروژه ها و یا عدم اجرای مناسب و کامل پروژه های راهداری است. مشت نمونه خروار پروژه پل هوایی فاضل آباد در محل تلاقی با کمربندی علی آباد که تا کنون تصادفات جرحی و فوتی فراوانی در محل ساخت این پروژه به وقع پیوسته اند ولی کماکان ساخت آن به صورت قطره چکانی در حال پیگیری است.
در ایران مطابق تعریف راه و ترابری، نقطه حادثه خیز نقطهای است که در یک دوره سه ساله، حداقل 10 تصادف و در یک دوره یک ساله یک ساله حداقل چهار تصادف در آن رخ داده باشد. اما متاسفانه در برخی از نقاط حادثهخیز استان آمار تصادفات خیلی بیشتر از حد استاندارد است تا جایی که در برخی معابر بین شهری، نقطه حادثه خیز به یک پاره خط حادثه خیز تبدیل شده است(!) که این امر موجب افزایش ضریب خطر در راههای استان گلستان گردیده است.
علم در خدمت راهنمایی و رانندگی
ذکر این نکته ضروری است که امروزه دوره حدس و گمان و استدلالهای غیر منطقی سر آمده و رد پای علم در همه مقولات بشری کاملا آشکار و هویدا است. بنابراین استفاده از نتایج علمی و تحقیقات گسترده در به روز رسانی خدمات ترافیکی امری واجب و محتوم است. استفاده از علم آمار و نرمافزارهای جدید شناسایی نقاط حادثهخیز، احداث یا تعریض جادهها با توجه به ضرورت ترافیکی منطقه، مطالعه، جانمایی، احداث و افتتاح منطقی کمربندی در شهرستانها، به کارگیری تجهیزات مدرن پلیسی در ثبت تخلفات، برخورد جدی و غیر مدرسهای با متخلفان، لزوم آموزش مقررات به شیوه مدرن، تشویق رانندگان محتاط و ... از جمله عواملی هستند که در ایجاد یک سیستم حمل و نقل پویا و سالم تاثیر به سزایی دارند.
اما متاسفانه در سالهای اخیر به کارگیری پیمانکاران سنتی و بیتجربه، تعجیل در افتتاح برخی پروژهها، افتتاح چند باره پروژه های نیمه کاره، نبود نظارت و عدم به کارگیری مصالح استاندارد و متناسب با آب و هوای این منطقه در زیرسازی راهها، وجود دور برگردانهای غیر استاندارد، روشنایی کم یا غیر استاندارد در برخی معابر، انجام عملیات راهداری یا تعمیراتی بدون رعایت نکات ایمنی و نصب علائم هشدار دهنده، عدم کارشناسی مناسب و علمی در ساخت برخی معابر ، اطاله ساخت برخی پروژه ها، نبود علائم رانندگی مناسب و مواردی از این دست، جاده های کفی استان را از حیث داشتن نقاط حادثه خیز بی نیاز کرده است و باعث شده تا «ترافیک در استان گلستان» که علی الاصول باید به نسبت سایر استانهای کوهستانی، از روانی و ایمنی بیشتری برخوردار باشد، به یکی از دغدغههای مردم استان و مسافران عبوری تبدیل شود.
حذف نقاط حادثه خیز یا آشکارسازی و اطلاعرسانی علمی نقاط حادثه خیز
به جرأت میتوان در بسیاری از نقاط حادثهخیز در استان گلستان، عوامل طبیعی و شرایط جوی نقشی ندارند و بیشتر عوامل فنی و راهداری نظیر خطا یا سهلانگاری در محاسبات، عجله برخی مسئولان در افتتاح پروژهها، کمبود بودجه در تکمیل و تجهیز پروژهها و مسائلی از این دست باعث بروز حوادث ناگوار می شوند.
عدم وجود دور برگردان استاندارد در معابر بینشهری، تغییر مسیر ناگهانی سه به دو یا دو به سه در برخی معابر، وجود سرعتگیرهای غیراستاندارد و دستساز که بیشتر شبیه به خاکریز هستند تا سرعتگیر، وجود چاله و دستانداز به علت استفاده از مصالح نامرغوب یا ناسازگار با شرایط اقلیمی استان، عدم وجود تابلوهای هشداردهنده و تابلوهای اطلاعرسان به تعداد کافی، باعث شده تا جادههای بینالمللی استان گلستان به مراتب از جاده های کوهستانی دارای گردنه فنی و دید بسیار کم خطر ناکتر شوند. به عنوان مثال در کمربندی قدیم علی آباد در چند روز گذشته سرعت گیر هایی با آسفالت ساخته شده اند که تردد خودرو از روی آنها در سه فاز شیب عمودی، مسطح و شیب رو به پائین صورت می گیرد در صورتی که سرعت گیر استاندارد دارای یک فاز تردد عمودی است. حرکت با سرعت بالا بر روی سرعت گیر دارای سه فاز، قطع به یقین با معلق زدن و واژگونی خودرو همراه است.
تابلوهایی که خیلی تابلو هستند
با وجود اینکه تابلوهای راهنمایی و رانندگی در جوامع امروزی نقشی اساسی و حیاتی ایفا میکنند، اما گاهی اوقات دیده میشود در نصب، نگهداری و حتی ساخت آنها دقت چندانی صورت نمیگیرد.
یکی از معضلات اساسی در این خصوص استفاده از تابلوهای دست دوم یا به عبارتی تغییر نوشتههای یک تابلو است که به علت ساختار این تابلوها (خاصیت انعکاس نور در شب یا شبرنگ بودن) بعد از تاریکی هوا به سختی خوانده میشوند و یا مخدوش دیده میشوند که این امر باعث بروز مخاطراتی در این زمینه میشود.
هر چند شهروندان استان از نوع و شرایط مسیرهای مختلفی که در آنها تردد میکنند، آگاهی دارند، ولی ناآگاهی رانندگان عبوری و مسافران از مضامین تابلوهای مخدوش در معابر استان چندان بیخطر نیست. جا دارد مسئولان راهنمایی و رانندگی نسبت به تغییر مکان برخی تابلوها، تعمیر و مرمت و یا تعویض تابلوهای فرسوده اقدام کنند و در نصب تابلوهای جدید، به ویژه در ورودیهای شهر یا معابر بین شهری، عدم آشنایی مسافران را با جادههای استان در نظر بگیرند تا اهدافی که از نصب این تابلوها مدنظر است، به خوبی محقق شوند.
پایان سخن؛
عامل انسانی، خودرو و راه سه ضلع از اضلاع مثلث ترافیک هستند که وجود نقص و ناکارآمدی در هر کدام از موارد ذکر شده منجر به حوادث ناگواری میشود که در برخی مواقع به هیچ عنوان قابل جبران نیستند. در طی سالهای اخیر تلاشهای زیادی برای اصلاح فرهنگ ترافیکی مردم صورت گرفته است ولی در خصوص ایمنی خودروها و ساخت جادههای استاندارد، متاسفانه تلاش جدی و قابل ملاحظه ای صورت نگرفته است.
عوامل زیادی در ایمنی جادهها و کاهش تلفات رانندگی نقش دارند که در حال حاضر با توجه به حجم بالای نقاط حادثهخیز و کمبود بودجه امکان حذف تمام نقاط فوق در استان امری محال است. ولی کم کردن یا کمرنگ اثرات این نقاط حادثه خیز با انجام اقدامات پیشگیرانه یا مهندسی شده امکان پذیر است. امید است مسئولان و سازمانهای نظارتی بر ساخت جادههای درونشهری و برونشهری نظارت بیشتری داشته باشند و از ساخت و سازهای غیراصولی و احداث جادههای غیراستاندارد جلوگیری کنند. چه بسا تبعات منفی و جبرانناپذیر ساخت جادههای غیراستاندارد، بیش از منافع سیاسی و ترافیکی آن باشد.
انتهای پیام/م
ارسال دیدگاه