//
وقتی میدان وحدت گرگان به کربلا بدل شد

صبح عاشورا، میدان وحدت گرگان از همان ساعت‌های نخست با عطری متفاوت همانند عطر اشک، عطر وفاداری و عطر انتظار آغاز شد.

جمعیت مثل امواج بی‌کران یک دریای خروشان، میدان وحدت را پر کرده بودند.

هر گوشه، هر پیاده‌رو و هر وجب از این خاک مقدس با حضور مردمی که از هر سو آمده بودند، رنگ و بوی دیگری گرفته بود.

پیر و جوان، از کودکان در کالسکه گرفته تا سالخوردگانی که با تکیه بر عصای ایمان، راه رسیدن به امام را می‌جستند و همه یک هدف مهم یعنی «حضور در لحظه‌ی دیدار حضرت یار» را داشتند.

اما لحظه‌ی اصلی، زمانی فرا رسید که تابش خورشید به اوج خود رسید؛ همان لحظه‌ای که زمان، گویی در میدان وحدت گرگان متوقف شد.

در یک چشم‌به‌هم‌زدن، مردم دارالمومنین شهرستان گرگان صفوف نماز عاشورا را برپا کردند.

این فقط یک نماز ظهر نبود؛ این نماز، بازخوانی آن لحظه‌ی سرنوشت‌ساز کربلا بود وقتی پیشانی مردم همزمان در کف میدان بر زمین فرود آمد، انگار زمین گرگان، برای لحظه‌ای به زمین کربلا پیوند خورد.

این حضور مردمی در میدان وحدت، فراتر از یک عبادت ساده بود؛ این یک «بیانیه‌ی زنده» بود مردمی که با حضور خود به تمام جهان اعلام کردند که «ما هنوز هم با امام حسین (ع) هستیم». 

این نماز نشان داد که عشق به اهل‌بیت(ع) نه در کلمات بلکه در قدم‌های استوار و در سجده‌های بلند این ملت نهفته است.

میدان وحدت گرگان امروز، میدان وحدت دل‌ها بود؛ جایی که همه در یک خط، در یک نیت و در یک عشق، به سجده رفتند.

میدان وحدت، امروز فقط یک محل تجمع نبود؛ اینجا یک «مدرسه» بود مدرسه‌ عشق، مدرسه‌ وفاداری و مدرسه‌ی ایستادگی بود.

هر قدمی که مردم در این میدان برداشتند گویی پیامی به تاریخ می‌فرستاد: «ما از کربلا درسِ زندگی گرفتیم؛ درسی که در آن، سر خم کردن در برابر خدا، تنها راه ایستادگی در برابر تمام باطل‌های جهان است.»

خبرنگار: سمیرا رجبی 

انتهای خبر/

نظرات
هنوز هیچ دیدگاهی ثبت نشده است اولین نظر را شما ثبت کنید
ثبت دیدگاه

ارسال دیدگاه

// // // //